Sahte Kahraman

Halit devam etti:– Protez yani takma bacak, kendi bacağı kopunca bu demir bacağı taktılar.Tarıkın birden gözleri parladı, parmak kaldırmadan konuşmaya başladı.– Demir bacak mı? vay canına, bu harika bişeyAteş etseler de vurulmazsın.Tüm sınıf hayret içinde Tarıka baktı.Öğretmen;– Tarık sen neden söz ediyorsun?Bu söylediklerin çok kırıcı.Bir insana protez takılmasının neresi iyi olabilir?Tarıkın yüzü kıpkırmızı oldu, yerine oturdu.Halit biraz kırılmış bir şekilde Tarıka baktıktan sonra devam etti.– İki kardeşim daha vardı.Bir abim ve bir kız kardeşim.Onlar da buraya gelmeden önce savaşta öldüler.Tarık yine dayanamadan söze karıştı:– Başka canları kalmamış mıydı?Bu kez tüm sınıfla birlikte öğretmen de Tarıka dönerek şaşkınlıkla baktı.Öğretmen;– Tarık, eve gittiğinde annene beni aramasını söyler misin?Tarık başını sallayarak, Peki öğretmenim” dedi.