Başka Diyarların Güneşi

Hayatımızın en kısa zaman dilimi, en güzel, en masum, en temiz yıllarıydı çocukluğumuz Oyunlarda yenilmek kadardı üzüntülerimiz, düştüğümüzde dizimizin kanaması kadardı acılarımız, en sevdiğimiz oyuncağın kaybolması kadardı kayıplarımız. Büyümek istedik hep, hemen büyümek. İsterken acıların, kırgınlıkların, üzüntülerin de büyüyeceğini bilemedik1970lerde Egenin bir orman köyünde yaşayan çocukların hayalleri ve ufukları nereye kadar gidebilirdi ki? Elektriğin, telefonun olmadığı, aşıdan yoksun bir köyde, iğneleri bile köyün imamları tarafından yapılan çocuklar ne kadar sağlıklı olabilirdi? Hastalıktan çok çaresizlikle, yanlış tedavilerle büyümeye çalışan çocuklardan kaçı ayağa kalkıp oyunlar oynayabilirdi ki? Ülkenin doğusundan, doğal afetten kaçan bir aile kötü kaderinin ne kadarını geride bırakabilirdi? Bozkırda evladını sonsuzluğa uğurlamış bir annenin feryadı çam ve meşe ağaçlarıyla kaplı dağlarda yankılanıp ne kadar içimizi yakabilirdi?Birbiri için çarpan iki kalbin önünde hangi engeller durabilirdi? Puslu havalarda avlanan kurt ay ışığında sürüye saldırıp büyük sevdanın önüne geçebilir miydi? İrfan da bu köydeki çocuklardan biriydi. Peki, o ne kadar değiştirebilecekti kaderini? Yaşadığı köyden daha büyük bir ufku olan İrfanın gözünden bir köy ve yarım kalmış hayatların hikâyesi