Hayallerime Kan Bulaştı

Asagida bir grup silahli insan çatismaya baslamisti. Bir tarafta askerler, bir tarafta da halkimiz, birbirlerine ates edip öldürmeye çalisiyorlardi. Ikinci kez savasi bu kadar yakindan taniyordum. Hepimiz korkuyorduk ve bir an önce çatismalarin bitmesini bekliyorduk. Dayim dikkatli sekilde onlari izliyordu. Yakinimizda bombalar patliyor, duvarlardan toz ve kumlar üzerimize dökülüyordu. Gözlerimizi kapatmis bir tek onu aniyor ve ondan yardim diliyorduk. Galiba o sirada halk yanlisi askerlerin cephanesi bitmeye baslamisti. Geri çekiliyorlardi. Silah sesleri, yerini kadin ve çocuklarin çigliklarina birakiyordu.