Hayat Bir Şiir Ama Sana Dair

Babalarini kimse bilmezAma onlar, benim çocuklarimGözün gözüme her döndügündeSaatlerce sancilaniyorumKonustugun her kelimeninHer harfine sabahlara kadarFeryat figan inliyorumTenin tenime her degdigindeBen hamile kaliyorumBazen bir, bazen ikiz, inanir misin?Üçüz bile kalemi sikarakKagidi yirtarak doguruyorumSiralarini karistiriyorAdlarini bile koyamiyorumSimdi bunlar; askere gidenlerOn besinde, sekizinde, besindeVelhasil, bir günlük bile varMeme emmez, biberon bilmezlerOnlar büyüdükçe, cigerimi sökerÇogaldikça, yüregimle beslenirlerKanimi emer, beni tüketirlerBak iste; böyle yürüdülerBabalarini kimse bilmezAma onlar, bizim çocuklarimizSensiz, adlarini koyamiyorumKimliklerini bile çikaramiyorum