Kediler Aşklar ve Hüzünler

Bazi adamlar vardir,Yolunuz kesisir, Akliniz tutulur, Avuçlarinda kaybolursunuz, Minnacik ellerinizle. Sakalinin izi kalir boynunuzda, Ömür boyu unutamazsiniz, O ürpertiyi. Aklinizi uçurur siirlerde, Saraplarin döküldügü, Kayalik gecelerinde Istanbul’un. Biraz ileride Kuskonmaz cami, Karsidan kalabalik bir semt bakar. Ve dökülür baliklarin yaslari, Kizkulesin’den bosalan kadehlerimize. Bazi adamlar vardir deler geçer sizi, Nereden geldiginizi unutursunuz, Gözünün mavisinde. Kiskançliktan çatlarken damarlari, Balik kokulu sokaginda Istiklal’in, Bir daha bulamazsiniz, Nefesinde martilar saklanmis, Böyle inat bir sevgi. Bazi adamlar vardir, Kör eder, Topal eder insani. Damgasini vurur, Mühürler dudaklari, Nokta nedir bilmeyen, Siirler dökülür yüreginden. Kelimeler erir, Harfler sokulur birbirine. Adamlar vardir, Ok gibi saplanir sarkilara, Karinca gibi ezilirsiniz, Altinda sevdasinin. Ve hangi kilicin delip geçtigini bilmezsiniz, Gözü dönmüs sevdalarda, Tirmanir boynunuza. Ve bazi adamlar vardir, Bir kediyi oksarken, Hüzünle anilir.