Meryama

Meryama kahkahalar atmayi kesip tahtinin iki kolundan tutarak ayaga kalkti. Dalgali gece mavisi saçlari iki yana dökülmüs, kalçalarina kadar uzaniyordu ve adeta bir kraliçeyi andiriyordu. Onun tahtta oturmasina sasmamaliydi. Ellerini bana uzatarak aydinlik tarafa dogru gelmeye basladi suda süzülürmüsçesine agir adimlarla. Bana uzattigi eli dikkatimi çekti. Parmaklari uzun, uçlari sivriydi ve tirnak yerine yesil pullar vardi parmaklarinin uç kisimlarina dogru. Tam alninda, iki kasinin arasinda duran ve püskülleri olan altin süslemeli bir halka isil isil parliyordu. Halkanin ortasinda ise iki ayaginin üzerine kalkmis bir ayi, bir yaninda basini kaldirip agzini açmis bir yilan ve öteki yaninda ise dislerini gösteren vahsi bir kedi vardi. Saçlarinin iki yaninda da uçlara dogru esit araliklarla altindan boncuklar diziliydi. Saçindaki bir tutam beyazlik ona isilti katarken ben karsisinda büyülenmis, kipirdayamiyordum.