Ritmin Köpükleri

Hiç kimsenin bilmedigi bir sirri bilen, bunun agirligi altinda mumyalanmis bir bedene sikismanin çaresizligini yasayan birini gördünüz mü hiç? Beni görün Feriham bu kimsenin bilmedigi ve bilmeyecegi hadim edilmis sirrin son tohumudur. Ben yeraltinda sürünen solucanlar gibiyim. Incinir de bir yerimden kaç tekrar bölünürsem bölüneyim, hemen kalanim canlaniyor. Ellerimle daha çocukken topragi eseledigimde topraktan çikan solucanlari minik odun parçasiyla bölüp de yasadiklarini görünce hayata bakisim solucanlar gibi oldu. Ne kaybettiysem asla geri dönüp de bakmadim. Ölen parçamdan kendime yadigar da almadimFirtina basladiginda gök gürültüsü degildi duyduklari, kanat çirpma sesiydi ama kimse anlam veremedi. Kara Kus en siyah pelerinini giyinmis, kanatlariyla kapamisti küçük kasabanin üzerini ve kasabayi baska bir hayata götürüyordu. Kasabanin iri yari insanlari aileleriyle oturduklari sicak yuvada, kanat seslerini yillar önceki o ugursuz geceye yorumluyorlar ama birbirlerine degil söylemek, göz göze dahi gelmiyorlardi…Yazarin ilk romani olan Ritmin Köpükleri; kendilerine çizilen sinirlardan kurtulamayan bir grup insanin kesisen hayatlarina, sosyal ve psikolojik durumunlarina masalsi bir iklim yaratilarak deginen ezber bozan bir eserdir. Ayri ayri ritimlerindeki hayatlarinin, köpürerek tasmasi ve tesadüfen kesismesi üzerine, tüm bu insanlarin geçmis ve simdiki zamanlari arasinda kurulan yosun tutmus sir köprülerinin, birbiri ardina hizli akici ve mucizevi bir sekilde yikilmasini ve köpüren hayatlarinin sirlar yüzünden çizilen sinirlari asmasini ve dinginlesmesini anlatmaktadir.