Rüya Gibi Gerçekler

Bir zamanlar BalgatDaha dün gibi hatirliyorum. Balgat neydi öyle tarla tapandi ama çok güzeldi. Bahçelievler son duragindan eve dogru yürüdügüm günlerde burnuma mis gibi inek, tezek kokulari gelirdi. Yollar toprak ve tozluydu, ham yol derler ya hani iste öyle. Balgata 1955te tasinmistik. Babam simdiki lisenin yerini ev yaptirmak için satin almis o zamanlar metrekaresi 2.5-5 Lira falan, hep ben Yapi Meslek Lisesinin ilk siniflarindaydim, okula giderken öncelikle Bahçelievler son duragina yürür, sonra otobüs bazen de taa okula kadar yürüdügüm de olurdu. Alt yol dedigimiz sonu Emek mahallesine oradan da Besevlerin sonunda olan okul bayagi bir yoldur. Haftalik abonman parami baska bir ihtiyaç için harcadigimda hep böyle olurdu. Bitmez tükenmeyen tabanvaylarim vardir, okul siralarimda, Balgat Haciismail mahallesi Balgatin en güzel mahallesiydi bence, simdi yerine gökdelenler dikilmis, dört bes katli apartmanlarla dolmus bugünkü Refah Partisi binasi ve Camisinin yeri bizim ekilmeyen, nadasa birakildigi senelerde futbol sahamiz olurdu. O zamanlar babamin kalfalik yaptigi Atatürkün Anitkabir insaatindan getirdigimiz bese on kerestelerle senede bir kale direklerimizi yapardik. Saha büyüklügü tam saha ölçülerindeydi, zaten mahalle maçlarimizda galip gelisimizde sahanin çok büyük rolü vardi. Biz uzun pasli oynardik, kondüsyonumuz da büyük sahaya adapte olmustu, bu bakimdan misafir mahallelerin karsimizda pek sanslari yoktu. Kuvvetli rakiplerimize karsi takviye futbolcu arkadaslarimizi davet ettik mi is biterdi, kisacasi Ankarada bizi yenecek mahalle takimi pek hatirlamiyorum.