Us Kırıkları

Hayati benzetecek bir sey bulunamaz bazen. Aklini zorlar, yaratmaya çalisirsin bir seyler. Fakat anlarsin ki; hüzün esliginde yogunlasan budur. Bulundugun haldir. Çirilçiplak hayattir, dikilen karsinda.Elbiseler uydurmaya çalisirsin, fikirlerinle. Çiplakligini örtmeye çalisirsin. Bir ceket, önce omuzlarina atarsin, çekistirir, büzer durursun. Fakat uymaz, uyduramazsin. Böyle durumlarda çiplak birakmaya gönlün el vermez. Zorlanirsin, zorlarsin. Tüm gardirobunu karistirirsin. Aklin yoktur ve çiplak birakmaya karar kilarsin sonunda. Fakat bunun için de gereken gücün farkina varirsin. Bunun farkina varmanin ve varmamanin arasindaki uçurumu kesfeder ve o uçurumdan atlarsin.Hayat çiplak kalirAtladigin yerden süzülürsün önce, o kadar agir alçalirsin ki, bir süre tedirginlik yasarsin; düsemeyecek miyim diyeFakat atlamaya karar verdigin uçurumda tedirginligin ile anlamaya basladiginda, yeni bir seyin farkina varirsin ki; o da yavas yavas atladigin yere yaklasmandir. Yaklasirsin, yükselirsin ve anlarsin ki defalarca gelip durdugun yer baslangiçtir. Hayati yeniden doguracagin ve hayati sübyanlastiracagin yerdir.Artik önemsemezsin çiplakligini, çünkü o kadar giydirecek sey varken, o kadar hayatin ruhu bürünmüsken seylere, bunu anlamaya basladigin nokta, en fiyakali kostümü olmustur hayatin.Fakat hayat hala çiplaktir nazarinda