Endüstriyel Kazalarda İnsan Faktörü 2

Geleneksel güvenlik paradigması, kaza nedenselliğini uzun yıllar boyunca bireyin bilişsel sınırlılıklarına ve eylemlerine indirgemeyen bir yaklaşımı benimsemiştir. Ancak modern endüstriyel felaketlerin epidemiyolojisi, sorunun kırık parça olarak görülen insan unsurunda değil; insan eylemini çevreleyen, şekillendiren ve kısıtlayan karmaşık sosyo-teknik sistemlerde yattığını kanıtlamaktadır. Endüstriyel Kazalarda İnsan Faktörü serisinin ikinci cildi, odağı mikro düzeydeki nörobiyolojik süreçlerden makro düzeydeki organizasyonel patolojilere taşıyarak, güvenlik literatürüne yapısal bir eleştiri getirmektedir. Bu çalışmada Örgütsel Sessizlik ve Psikolojik Güvenlik kavramları, birer yönetimsel tercih olmaktan öte, operasyonel bütünlüğün yapıtaşı olarak yeniden kavramsallaştırılmaktadır.