Kutup Gazinosu

“Bazen bir gazino yalnızca bir gazino değildir. Bazen bir devrin bütün pusulası, kuzeyini kaybetmiş insanların avlusunda döner durur.” Üsküdar’da bir çocuk… Elinde yeni tanıştığı udunun telleri titrerken, zihninde makamlar, sokaklar ve gemi düdüklerinin birbirine karıştığı bir şehir. 1915’ten 1949’a uzanan bu hatırat, bir insanın büyüme hikâyesinden çok daha fazlası; bir memleketin şiiridir. Kutup Gazinosu, müziğin, dostluğun, aşkın ve hayal kırıklıklarının iç içe geçtiği yılların tanıklığını yaparken; sahnenin arkasındaki hayatları, ışıkların gölgesindeki insanları ve kaybolan değerleri gün yüzüne çıkarıyor. Ne tamamen bir nostalji ne de yalnızca bir hatıra… Bu, kaybolan bir dünyanın son perdesiyle birlikte, yeni bir dünyanın daha sessiz başlangıcına tanıklık eden bir ömrün hikâyesidir.