Mühürlü Hançer

Göz göze gelince, kalbim ateşe koşan kelebeklere dönüştü: Mecnun hırkalı şiirler vurdu yüreğimin sahiline, nallarında kıvılcımlar çıkın gem bilmez toy taylar tepindi göğsümün orta yerinde, çöl diyarlarının kavrulmuş dualarında gördüm ılgım sevgiliyi soğuk ikramlar nakşolmuş ellerinde… Sonra sakladı kozalak bakışlarını al gamzelerinin içinde, kavim kardeş dokudu ruhumun yalnızlığına, sihirli cemreler yürüdü baharında kurumuş dallarıma, suya düşen yakamoz ıslanmanın zevkine vardı, ezan ile sala arasında sonsuza uzanan bir aşk örmeye başladı ağlarını ve edep parıldadı aşkın mahcup yüzünde… Anlık bakıp çekti bakışlarını bir daha, saldı ıslak gözlerime gülüşlerini. O an gördüm, o an yaşadım ben; Mecnun’un, Kerem’in, Ferhat’ın düşlerini.