Elif

Sen bu hayattaki en iyi dostum, en yakın arkadaşım. Sevdiğim kadın… Sen kaderin beni getirdiği en güzel nokta. Seninle karşılaşmak, seninle bir hayatı mümkün kılabilmek… Seni sevmek, seni yaşarken yaşayabilmek. Seninle nefes almak, bu düzene karşı çıkmak. Canım ellerinin, avuçlarının içinde. Bir kuşun kanadında, bir aynanın karşısında. Seni sevmek, sana inanmak ve tüm baharları göğsünde toplamak… İyi ki geçtin sokağımdan. Nasıl bir kader çizgisi ise sen akıyorsun aklımdan. Sana inanmak, sana tutunmak… Tüm yıldızları, gezegenleri gözlerinde bulmak. İçim gidiyor varlığına. Kalbim atıyor avuçlarında. Hisseder gibi doğurmuş annem beni. Bu kadar şeyi yaşamışım senelerce, seninle karşılaşabilmek için. İnandım tüm gücümle. Yanında olmak adına barıştım kendimle. Tutundum sana, beni bırakma hiç yarına. Yanıbaşında, yamacında hep gözünün ucunda. Tüm güzel şeyler uğruna… Bu hayatı yaşanabilir kılıyorsun sen. Gözlerine, ellerine, saçlarına, kirpiklerine… Yazsınlar adımı, adının geçtiği her yere. Seni, benden ayrı yazmasınlar. Her şeye dair o güzel umudun asla kaybolmasın. Kaybolma asla, çünkü tüm hayatlarda buluşacağım seninle. Dünyadaki tüm kelimeleri alt alta yazsam, senin tek bir gülüşünün bendeki karşılığını dolduramaz. Seni sevmek; başı sonu belli olmayan bu koca hayatta, kendime ait bulduğum tek doğru, sığındığım tek gökyüzü. İyi ki varsın, teşekkür ederim varlığına.