Nato Güvenlik Politikaları ve Terörle Mücadele Stratejileri

Bugün dünyada güvenlik her toplum için vazgeçilmez bir unsur olarak önemini sürdürmektedir. Devletlerin tek basina giristikleri çabalar küresel güvenligin saglanmasinda yetersiz kalmaktadir. Bu nedenle devletler, bölgesel ittifaklar kurarak önce kendi bölgelerinin ve sonrada küresel güvenligin saglanmasina katkida bulunmak istemislerdir. Bu kapsamda NATO gibi güvenlik örgütünün bölgesel ve küresel güvenlige, dünya ve bölge baris ve istikrarina katki saglayabilmesi yeni gelistirecegi güvenlik politikalari ve stratejileriyle mümkün olabilir. NATO özellikle Soguk Savas sonrasi yaptigi zirvelerde kabul ettigi stratejik konseptlerle yeni bir döneme girmistir. Bu çalismada NATOnun güvenlik politikalari ve terörle mücadele stratejilerinin, sadece bölgesinin güvenligini degil küresel güvenligi de ilgilendirdigi analiz edilerek küresel baris ve istikrar konulari ele alinmaktadir. Son olarak da NATOda Türkiye ve Avrupa tartismalariyla gelinen nokta sunulmaktadir. Bu çalismanin NATOnun kurulusundan günümüze kadar gelinen süreç ile ilgili temel bilgileri bir arada toplamasindan dolayi kaynak olarak faydali olacagi düsünülmektedir.Today, security in the world continues to be an indispensable element for every society. The efforts of states alone are insufficient to ensure global security. For this reason, states are seeking to contribute to the securing of their own territories and subsequently global security by establishing regional alliances. In this context, security organization such as NATO can contribute to regional and global security, world and regional peace and stability through new security policies and strategies. NATO has embarked on a new turn, especially with the strategic concepts it adopted at the summits of post-Cold War era. Global peace and stability issues are addressed in this study by analyzing that NATO’s security policies and strategies for combating terrorism are not only concerned with the security of the region but also with global security. Finally, the point reached by the discussions of Turkey and Europe in NATO is presented. It is thought that this study will be useful as a reference because of the uniuqe collection about the basics of NATO’s establishment until today.